6 Minute Grammar — Have To and must

واژگان کلیدی این قسمت

obligationsnoun

الزام‌ها؛ چیزهایی که لازم است انجام شوندWe use both must and have to in front of verbs to talk about obligations – things that are necessary.از must و have to پیش از فعل برای صحبت دربارهٔ الزام‌ها، یعنی چیزهای ضروری، استفاده می‌کنیم.لایتنر

have tophrase

مجبور بودن (اغلب الزام بیرونی)So, we use have to for things that are necessary, including laws.پس have to را برای چیزهای ضروری، از جمله قوانین، به کار می‌بریم.لایتنر

mustverb

باید (اغلب تصمیم خود گوینده)Must often suggests that the speaker decided themselves that it's necessary to do something.Must اغلب نشان می‌دهد خود گوینده تصمیم گرفته انجام کاری لازم است.لایتنر

recommendationsnoun

توصیه‌هاWe can also use must to make recommendations, like this.از must برای توصیه کردن هم می‌توانیم استفاده کنیم.لایتنر

don't have tophrase

لازم نیست (اختیاری است)If you don't have to do something, it isn't necessary to do it.اگر don't have to کاری را انجام دهی، یعنی لازم نیست انجامش بدهی.لایتنر

mustn'tphrase

نباید (ممنوع است)But mustn't means don't do it.اما mustn't یعنی انجامش نده.لایتنر

had tophrase

مجبور بود (گذشتهٔ must/have to)Instead, it's will have to for the future and had to for the past.به‌جایش برای آینده will have to و برای گذشته had to به کار می‌رود.لایتنر

squashedadjective

فشرده؛ (در تلفظ) کوتاه‌شدهIn natural speech, have to and must can get a bit squashed.در گفتار طبیعی، have to و must ممکن است کمی فشرده تلفظ شوند.لایتنر